Dźwięczny głos telefonu rytmicznie powtarzanym sygnałem przebijał się coraz silniej w marzeniach, którym się oddałam po bardzo długim tygodniu. Był październikowy dżdżysty wieczór. Jeszcze nie dokuczał  chłód. Pachniały opadłe liście. Nadchodziła jesień. Czułam to pod palcami wtopionymi w dwa gęste perskie, cieplutkie i mruczące futra.
Podniosłam słuchawkę. Zabrzmiał dobrze znany mi , lekko ochrypły głos. Tonem nie dopuszczającym najmniejszego sprzeciwu  Pani Małgorzata podyktowała mi adres i kazała iść po kota. Kiedy skończyła, odłożyła słuchawkę. Zostawiła mnie z dobitnie brzmiącymi słowami „Zabierz tego kota ! Niech go nie dręczą, gdy będzie odchodził !”Transporter. Pokrowiec. Kurtka i parasol. Resztki rozsądku sprawiły, że uprzedziłam zaprzyjaźniona lecznicę o nietypowym i tylko czasowym dokoceniu …

Tak zaczęła się moja fascynacja „egzotyczną cząstką” Kociego Królestwa.
Zapewne równie silne emocje towarzyszyły, kiedy na początku lat 60-tych Carolyn Bussey witała w swojej hodowli jedne z pierwszych EGZOTYCZNYCH KOTÓW KRÓTKOWŁOSYCH. To Amerykanie zaczęli krzyżować rodzime koty krótkowłose z kotami Perskimi. Nie było to jednak legalne i koty te nie miały wpisów do ksiąg hodowlanych. Carolyn Bussey marzyła o czekoladowym, długim perskim futerku. Krzyżując Persy z kotami Birmańskimi nie osiągała założonego celu, ale kocięta o "niedźwiatkowatym" wyglądzie, które zachęciły ją do kontynuacji. Pierwsze Koty Egzotyczne Krótkowłose przychodziły na świat również z łączenia z kotami Brytyjskimi Krótkowłosymi.
Bardzo staranna selekcja i dobór kotów o najbardziej pożądanych cechach doprowadził do ujednolicenia budowy anatomicznej, charakterystycznej faktury włosa.
Kocięta zdobywały w Ameryce ogromną popularność i CFA uznała / 1967r. / je za rasę pod nazwa "Egzotyczny Kot Krótkowłosy". W Europie przyjęcie się tej rasy było znacznie trudniejsze. Tu zdecydowanie królowały "Brytyjskie Koty Krótkowłose" - także charakteryzujące się masywną sylwetką, nieco spłaszczonym pyszczkiem, "perkatym" noskiem i zaokrąglonymi polikami.

Pierwsze Koty Egzotyczne Krótkowłose do Europy przybyły w latach siedemdziesiątych.
FIFe w 1984r. uznała tę rasę !

Między innymi znaczące sukcesy hodowlane Kot Egzotyczny zawdzięcza możliwości krzyżowania z Persami. Już w latach osiemdziesiątych XX wieku byli reprezentanci wszystkich odmian barwnych !
Kiedy w czasie finalnej części wystawy zobaczymy Kota Egzotycznego, który wygrywa z Kotem Perskim, podziwiajmy go za mocne atuty, widocznie lepsze niż u pierwowzoru i bliższe ideałowi.

IDEALNY KOT EGZOTYCZNY to jak najbardziej zbliżony w swej budowie anatomicznej do pierwowzoru - Persa. A więc charakteryzujący się zwartą, krępą, umięśnioną budową, o krótkich liniach tułowia i głowy, z szeroką klatką piersiową, średniej długości ogonem, z krótkimi , grubymi łapami. Szczególnie bliska ideałowi - Kotu Perskiemu - powinna być głowa. Duża, okrągła, o pięknych okrągłych błyszczących oczach, szeroko rozstawionych, pełnych policzkach, mocnej brodzie, z szerokimi i mocnymi szczękami, głębokim, wyraźnym "stopie" i wysklepionym, zaokrąglonym czole, z małymi, zaokrąglonymi na końcach małżowin, nisko i szeroko osadzone uszami.
Cechą odróżniająca i specyficzną - jest futro. Gęste, pluszowe, jedwabiście miękkie. Dzięki "gęstości" nie powinno przylegać do korpusu, ale unosić się - potęgując wrażenie masywnej budowy. Sierść Kota Egzotycznego Krótkowłosego jest nieco dłuższa od sierści Kota Brytyjskiego, ale nie aż tak długa, aby falować przy podmuchu.
CFA rodzące się kocięta z długim włosem, po obydwojgu rodzicach egzotycznych klasyfikuje jako "egzotyczne długowłose”. W Europie - są pełnoprawnymi Persami.
Bardzo silne powiązanie z Kotem Perskim Kota Egzotycznego, to nie tylko cechy dostrzegalne "gołym okiem". Egzotyki przejęły również wiele cech fizjologicznych. Jak Persy - późno osiągają dojrzałość płciową. Mają mało liczne mioty, często są spotykane trudności porodowe wynikające z kształtu i wielkości głów kociąt. Budowa i kształt oka oraz załamany kanał oddechowy są powodem do takiej samej troski w pielęgnacji, jak u Persów.
Biorąc pod uwagę częste kojarzenie z Persami i konieczność utrwalania pożądanych cech - np. w budowie głowy, selekcja najwartościowszych osobników tej rasy potrwa jeszcze wiele lat. I zapewne w FIFe będzie priorytetem typ, a nie włos.

CHARAKTER I TEMPERAMENT Kota Egzotycznego jest cechą indywidualną. W części może zależeć od hodowli, z jakiej się wywodzi i sposobu traktowania zwierząt we wczesnym okresie odchowywania.
Niemniej powinien być połączeniem spokoju, łagodności i uczuciowości Kota Perskiego, z żywotnością - kotów krótkowłosych. Koty tej rasy są bardzo przyjacielskie wobec ludzi i zwierząt. Uwielbiają wielogodzinne pieszczoty, wylegiwanie się na kolanach. Oznaką najwyższej błogości i ufności jest "odsłonienie" brzucha i podsuwanie go pod rękę do dalszych pieszczot. Egzotyk nie znosi być porzuconym w czasie wygłaskiwania i zabawy. Zostawiony - dąsa się tak długo, aż znów ściągnie na siebie uwagę i zostanie zaproszony do miłej dla siebie zabawy. Potrafi leżeć w jednym miejscu z "wlepionym" nieruchomo wzrokiem i tylko ledwo dostrzegalne drżenie uszu uzmysławia obserwującemu go człowiekowi, że to żywe zwierze.

Jest przemiły i spokojny, ALE ! gdy wymagają tego okoliczności ... potrafi wzbudzić respekt i ustalić właściwą dla siebie hierarchię
Egzotyk nie bez powodu zyskał miano „PERS DLA LENIWYCH”.
Trzeba mu czasem przyciąć pazurki. Pomóc w dokładniejszym czyszczeniu uszu. Dbać o zęby, by służyły jak najdłużej. Z troska i delikatnością pielęgnować duże, okrągłe i nieco wystające oczy. Jeśli opiekun w ferworze zapracowania i codziennej gonitwy zapomni o wyszczotkowaniu nawet przez tydzień, urokowi pupila nie przyniesie to ujmy. Może tylko odkurzanie mieszkania i odzieży będzie trwało trochę dłużej …
Jednak, aby z powodzeniem Kot Egzotyczny rywalizował o mino NAJPIĘKNIEJSZEGO Z PIĘKNYCH na ringach wystawowych, wymaga, jak Kot Perski starannych i systematycznych zabiegów. Opisano je szczegółowo w nr 3/05 KOTa.
Powinien być również przyzwyczajony do kąpieli. Cierpliwie  znosić zabieg pozbawiania go włosa ościstego, szczególnie, gdy „nosi” gładkie futerko Konieczne jest także wyrywanie pojedyńczych włosów, które wyrosły poza zwartym obrysem łatki. „Pręgusom” wprawna ręka wystawcy może degażować lub nawet opalać końcówki włosa, wystające ponad  „bryłę” kota. Nie wolno całkowicie pozbawiać sztywniejszych, błyszczących włosów. Dzięki nim widać wyrazistą linię rysunku – tabby. U Egzotyka wyrwanie „kilku” włosów za dużo nie da się zakamuflować przeczesaniem długiego, lejącego futra.... Wybór niewłaściwego szamponu i odżywki może zlepić i położyć włos. Pozornie drobne niedopatrzenie – jakim jest pozostawienie nierozczesanego krótkiego futerka na podbrzuszu i wewnętrznej stronie tylnich łapek, z pewnością wpłynie na obniżenie końcowej oceny pupila. Przed Sędzią Międzynarodowym nie wolno też zaprezentować Egzotyka z futerkiem, na którym wprawna ręka wyczuwa drobiny pudru.
    Gdy Kot Egzotyczny występując wśród Persów jest unoszony przez stewarda w górę, nie szczędźmy podziwu dla wystawcy za jego trud włożony w pielęgnacje i przygotowanie.
Ten październik będzie piątym, który spędzę głaskając gęstniejące przed zimą krótkie, jedwabiśćie miękkie  egzotyczne futerko, spod którego pulsuje ciepło.
Zauroczyła mnie ta kotka, choć pozornie – dużo skromniej prezentuje się przy „perskim kuzynostwie”.

/ ... Gen przekazujący cechę długiego włosa jest recesywny - to znaczy, że konieczne są dwa Allele, aby cecha ta się ujawniła. Koty egzotyczne pod tym wzgledem mogą być hetero - / jeden allel długi włos, jeden allel krótki włos/ i homo - zygotyczne / dwa allele na krótki włos / Egzotyki o genotypie heterozygotycznym są liczniejsze z uwagi na bardzo częste krzyżowanie z persami. / Posiadanie gęstego i nastroszonego włosa jest uwarunkowane przez wiele poligenów, przekazywanych przez persy.
Potwierdzone to może być w kryciu tylko kotów egzotycznych między sobą, kiedy będą rodziły się kolejne pokolenia z płasko przylegającym futrem. /

Hodowla kotów
Witchesland*PL