W celu znalezienia przyczyny śmierci, należy badać każdy przypadek przy użyciu testów diagnostycznych oraz sekcji. Najczęstsze przyczyny śmiertelności kociąt to: niska waga urodzeniowa, wady wrodzone, urazy, nieodpowiednie odżywianie, odrzucenie przez matkę, czynniki środowiskowe, infekcje, zarobaczenie oraz izoelektroliza noworodków (przy konflikcie grup krwi).
Niska waga urodzeniowa (poniżej 90 g)
- powodują ją różnorakie czynniki trudne do ustalenia: wcześniactwo, choroby dziedziczne (wrodzone defekty metaboliczne), infekcje i in.
- kocięta poniżej 75 g w chwili narodzin mają niewielkie szanse przeżycia,
- kocięta, które tracą więcej niż 10% masy ciała nie rokują dobrze,
Wady wrodzone
- wady ujawniające się po urodzeniu mogą powstawać z różnorakich przyczyn (genetycznych, podawanie leków, infekcje),
- więcej niż 20% przypadków śmierci noworodków dotyczy głównych anomalii anatomicznych,
- do defektów tych należą: rozszczep podniebienia, deformacje czaszki, wady serca, wytrzewienie, deformacje kośćca, bliźniactwo niekompletne,
Urazy
- więcej niż 10% przypadków śmierci kociąt przypisuje się urazom okołoporodowym (deficyt tlenu) lub podczas 3 pierwszych dni życia,
- mogą powstawać z powodu odrzucenia przez matkę lub kanibalizmu,
Nieodpowiednie odżywianie
- kocięta powinny być pielęgnowane w ciągu 2 godzin po urodzeniu, siara jest wchłaniana przez pierwsze 16 godzin,
- kocię urodzone jako pierwsze może czekać najdłużej na opiekę matki,
- długie narodziny osłabiają kocięta i narażają je na urazy, wówczas opieka kotki może być mało efektywna,
- niedostateczna ilość mleka w połączeniu z: pierworództwem lub podeszłym wiekiem matki, chorobą lub niedożywieniem kotki może utrudnić opiekę nad miotem,
Czynniki środowiskowe
- stres, hałas, słaba wentylacja, temperatura,
- zmiany temperatury mogą być szkodliwe dla noworodków, wysoka temperatura oraz wilgotność otoczenia sprzyja rozwojowi infekcji,
Infekcje
- powodują dużą śmiertelność kociąt, przyczyną są patogeny tj.: Streptokoki, Mycoplasmy, herpeswirusy, caliciwirusy, parvowirusy,
FeLV,
FIV,
FIP, Toxoplasma, E. coli, gronkowce, chlamydie, Bordetella, Pasteurella. Najbardziej powszechne to: Streptoccocus canis i Esherichia coli. Streptoccocus canis jest sprawcą śmiertelności kociąt, szczególnie między 5 a 10 dniem życia, a także poronień, mumifikacji i wchłonięć płodów. Bakteria ta jest przenoszona min. drogą płciową.
Aktualnie w bazie znajduje się: 618 hodowli.
Wskaźnik ten waha się między 4% w koloniach wolnych od chorób, a 30% w niektórych hodowlach kotów rasowych. Straty kociąt winny być wnikliwie badane w celu zapobiegania im w przyszłości. Najbardziej zagrożone są kocięta nienarodzone (może dojść do absorbcji lub poronienia), tuż po porodzie (pierwsze 2 tyg. życia) oraz po odstawieniu od matki.
